En het is weer zover. Het hele weekend ben ik weer te vinden op de zolder in mijn hok. Het is natuurlijk weer prachtig weer, want daar heb ik een abonnement op :D. Paar drukke weken achter de rug waarin we met zijn allen hebben moeten wennen aan het feit dat Tommie er niet meer is. Geen voetstappen meer op de trap, geen gegraaf bij de deurmat en geen warme voeten op de bank. Het is gek, maar doordat hij zo oud was en je je er toch wel op voorbereid went het ook wel weer snel. Het gewone leven gaat alweer zijn gangetje. Ben weer vol in de studie (aanstaande dinsdag mondeling Interne Beheersing, als ik hem haal offciele afsluiting van mijn eerste jaar) en inmiddels zijn ook de controles weer begonnen bij de klanten.
Ik probeer met alle drukte in mijn hoofd her en der nog wat rust te vinden en die vind ik door af en toe eens wat gedichten te lezen. Die zijn niet zo lang als boeken (daar heb ik nu echt geen tijd voor) en zetten je toch aan het denken of zijn gewoon prachtig. Het eerste gedicht waar ik echt 'verliefd' op werd is alweer een paar jaar geleden. Hij wordt voorgelezen tijdens de film "In her Shoes" (ook prachtig overigens) en ik zat echt aan de buis gekluisterd. Dus hieronder heb ik het gedicht natuurlijk even opgeschreven....
Verder is het Giving Back programma officieel van start. Zaterdag 17 september hadden we de introductie dag en het was geweldig. Zoveel verschillende mensen en zoveel leuke dingen gedaan. Wij van groep zeven hebben helaas niet gewonnen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb mijn leven uit handen gegeven tijdens het rijden op de tandem, maar dat deed Yesim PRIMA! Yesim is mijn coachee en studeert aan de Haagse Hogeschool voeding en dietiek. We gaan er een mooie twee jaar van maken en ik hoop met haar een mooi en leerzaam coachingstraject te hebben. En dan ook vooral voor mij!
Ik ga nu weer verder aan mijn boeken en probeer niet te laat naar bed te gaan. Heb de afgelopen weken gemerkt dat het me minder goed af gaat om af en toe zo een nacht door te gaan. Zal het de leeftijd zijn?? In mijn eerste jaar van de studie kon ik met gemak een paar avondjes achter elkaar door tot een uurtje of vier, maar nu red ik de twee uur niet eens. Nou ja of de leeftijd of de langdurige roofbouw??? We zullen het zien over een jaar of twee wanneer ik die nachtelijke uurtjes minder vaak heb :p.
Geniet van het prachtige weer!!!
i carry your heart (E.E. Cummings)
i carry your heart with me(i carry it in
my heart)i am never without it(anywhere
i go you go,my dear;and whatever is done
by only me is your doing,my darling)
i fear
no fate(for you are my fate,my sweet)i want
no world(for beautiful you are my world,my true)
and it's you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you
here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life;which grows
higher than soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that's keeping the stars apart
i carry your heart(i carry it in my heart)
zest for life
zaterdag 1 oktober 2011
vrijdag 16 september 2011
Tommie 22-3-1997 - † 14-9-2011
Onze lieve vriend geboren op 22 maart 1997. Het was een eigenwijs beest. Ging volledig zijn eigen gang, trok zich van niemand iets aan (alleen heel af en toe van John) en was een schatje. Hij was ongelofelijk lief voor de kids. Ze konden alles met hem doen en heeft veel te verduren gehad. Van staartjes, tot verplicht in het badje, van theekransjes tot harentrekken en nooit heeft hij ze ook maar aangeraakt. Wat ik het mooist aan hem vond was zijn ongelooflijke energie, zijn gekke renbuien, de manier waarop hij alleen met een bal kon spelen, zijn plezier als we met hem het strand op gingen en de manier waarop hij altijd bij me kwam liggen als ik op de bank lag (achter me met zijn hoofd op mijn voeten). Afgelopen dinsdag hebben we moeten besluiten om hem in te laten slapen. Wat een vreselijk besluit. Je hoopt en wil dat hij beter wordt en dat hij zo lang mogelijk leeft, maar al sinds een paar maanden zat het er niet meer in. Hij zag zijn bal niet meer, hij hoorde de bel niet meer, kon niet meer op de bank springen, wilde niet meer spelen en sjokte van zijn ene rust plek in de andere. Vooral zijn oh zo gehate bench werd een plek waar hij graag lag omdat hij wist dat hij daar met rust gelaten zou worden. De laatste dagen mocht ik hem niet meer aaien, zoveel pijn had hij. Hij kwam nog wel naar John, waarschijnlijk om zijn steun te voelen. Woensdag zijn we met zijn allen naar de dierenarts gegaan en hebben we afscheid van hem genomen. Dit gin
g uiteraard gepaard met de nodige tranen. Tommie was zeer rustig en ging voor het eerst van zijn leven zonder mokken naar binnen bij de dierenarts. We hebben hem op de tafel gelegd op zijn eigen kleedje met zijn bal erbij. Het was goed. Vandaag is hij gecremeerd en ergens in de komende vijf weken wordt hij uitgestrooid over de Noordzee. Vandaag zijn eerste spulletjes opgeruimd. Wat gaan we hem ongelooflijk missen.... 
zaterdag 10 september 2011
Dat kids ZO kunnen gillen.
Pittig weekje deze week. Allereerst heb ik drie dagen gewerkt. Niet dat dat nou altijd het meest pittige is, maar dit keer hebben we de nieuwe versie van ons controleprogramma getest en buiten dat het geweldig ging is dat testwerk niet echt iets voor mij hoor. Klik, Klik, vergelijk. Klik, Klik vergelijk. Geef mij maar klanten en een flinke dosis werk, maar goed ook dit moet gebeuren dus hopenlijk weer wat mensen blij mee gemaakt.
Vrijdag weer een dag college en vanwege mijn late studie uurtjes en mijn vroege opstaan was het niet de meest heldere dag van het jaar. Daarnaast was het natuurlijk 9-9 dus de inmiddels 12de trouwdag van John en mij! Ik ben vroeg opgestaan en heb een ontbijtje gemaakt waar we heerlijk van hebben gegeten samen. Op het gemakkie wakker geworden en daarna door de kids verwend met twee kettinkjes zelf gemaakt :D.
We hebben verder elkaar geen cadeautjes gegeven omdat we natuurlijk bijna 12,5 jaar getrouwd zijn en dan EINDELIJK (vinden de kids...) naar Euro-Disney gaan! Donderdag heb ik een plaat gemaakt om de kids mee te verrassen en man wat waren ze verrast!! Ze hebben zo mega VET hard gegild. Denk eerlijk dat de buren drie straten verder dachten dat er een paar vermoord werden. Maar goed ze zijn dus heeeeeel blij (en wij ook) dat we naar Disney gaan en gaan nu aftellen. 'S avonds zouden we heerlijk samen eten en een filmpje kijken. Het eten heb ik nog naar binnen gekregen en een serie heb ik ook nog gekeken, maar om half tien ben ik met mijn hoofd op John zijn schouder in slaap gevallen en heeft die arme man de rest van de avond alleen doorgebracht zonder drinken (hij vond niet fijn om op te staan omdat hij het zielig vond om mij wakker te maken). Als je dan de volgende ochtend wakker wordt besef je dat het tijd is dat de studie en de late nachten klaar zijn....
Verder deze week mega veel geleerd uiteraard. Donderdag had ik mijn hertentamen van mijn hertentamen van 30 juni van mijn kwijtgeraakte hertentamen van 14 juni. Nou goed ik snap het zelf ook niet meer helemaal, maar aangezien mijn officiele toegang tot jaar twee wel van dit tentamen af hing heb ik me ongelooflijk opgesloten in de avonden. Ik heb echt heerlijk geleerd en lang geleden dat ik me zo heb kunnen concentreren en zo gefocusssssed ben geweest. Was weer een super gevoel!
Donderdag was het dus zover. BLOEDNERVEUS! Werk toch iets minder goed onder al te hoge spanning. Ik ben lekker vroeg naar school gegaan. Ik ben op de plek gaan zitten in de kleine menza waar ik ook zat toen ik ging afstuderen. Ergens ben ik dan toch een beetje bijgelovig. Tijdens het mondeling wist ik ZEKER dat ik het niet gehaald had. Ik moest vragen beantwoorden over verschillende organisaties en ze kozen er zoveel....Ik dacht oh help ze proberen me te helpen door elke keer een andere organisatie te kiezen zodat ik het een beetje goed kan maken. Achteraf viel het alles mee. Ze kozen juist zoveel verschillende organisaties omdat ze al snel doorhadden dat ik het wel wist en ze wilden een beetje proberen me verder uit te dagen. GRRRR ZEG DAT DAN GELIJK....dan hoef ik me ook niet zo een zorgen te maken :D:D:D:D. Uiteindelijk geslaagd met een 7! en dus nu officieel tweedejaars RA student. WHOOPIE. Ik was zo blij en opgelucht! En nog steeds eigenlijk. Laatste jaar is in gang gezet en ik hoef nog maar 7 tentamens te volbrengen! Als je na gaat dat ik er al....even tellen......ongeveer 50 heb gehad is dat een lachertje toch??
Vrijdag weer een dag college en vanwege mijn late studie uurtjes en mijn vroege opstaan was het niet de meest heldere dag van het jaar. Daarnaast was het natuurlijk 9-9 dus de inmiddels 12de trouwdag van John en mij! Ik ben vroeg opgestaan en heb een ontbijtje gemaakt waar we heerlijk van hebben gegeten samen. Op het gemakkie wakker geworden en daarna door de kids verwend met twee kettinkjes zelf gemaakt :D.
We hebben verder elkaar geen cadeautjes gegeven omdat we natuurlijk bijna 12,5 jaar getrouwd zijn en dan EINDELIJK (vinden de kids...) naar Euro-Disney gaan! Donderdag heb ik een plaat gemaakt om de kids mee te verrassen en man wat waren ze verrast!! Ze hebben zo mega VET hard gegild. Denk eerlijk dat de buren drie straten verder dachten dat er een paar vermoord werden. Maar goed ze zijn dus heeeeeel blij (en wij ook) dat we naar Disney gaan en gaan nu aftellen. 'S avonds zouden we heerlijk samen eten en een filmpje kijken. Het eten heb ik nog naar binnen gekregen en een serie heb ik ook nog gekeken, maar om half tien ben ik met mijn hoofd op John zijn schouder in slaap gevallen en heeft die arme man de rest van de avond alleen doorgebracht zonder drinken (hij vond niet fijn om op te staan omdat hij het zielig vond om mij wakker te maken). Als je dan de volgende ochtend wakker wordt besef je dat het tijd is dat de studie en de late nachten klaar zijn....Vandaag heerlijk relax dagje gehad met winkelen voor paardenspulletjes, beetje huisjes kijken, beetje wii-en en nu een beetje schrijven en leren. Morgen wedstrijd van de meiden en dan is het weekend alweer voorbij. Mijn volgende target voor mijn studie is mijn tweede stage verslag en mijn tweede jaarplan die ik deze week ga schrijven en af moet hebben dus weer een drukke week voor de boeg met hopenlijk iets minder late nachten....
SU....
vrijdag 2 september 2011
Eerste college dag
Vandaag mijn eerste dag college gehad op de uni voor mijn tweede en LAATSTE (ik zeg het nog maar een keer) jaar van de RA opleiding. Het was gelijk een goeie. Heerlijk om iedereen weer te zien en 's middags een symposium over pensioenen door o.a. JP Balkenende. Natuurlijk is het onderwerp pensioenen nou niet het meest spannende waar je een middag naar kunt luisteren, maar uiteindelijk viel het allemaal best mee en hebben we zelfs af en toe gelachen....:D. En als het ECHT te saai werd vlogen de sms-jes, mailtjes, pingetjes en faceboekjes over en weer en maakten we er zelf iets van! Dat zal ik wel missen hoor volgend jaar. Niet meer de vrijdagen om naar uit te kijken....
Nu ga ik mijn planning voor de komende tien maanden maken en mezelf opladen en voorbereiden op de mondeling van komende donderdag.
Fijn weekend iedereen!
PS: De laatste keer dat het echt mooi weer was in nl in een weekend was ik ook aan het blokken, ik zie een patroon. Ik zal proberen de weekenden zoveel mogelijk studie in te plannen voor jullie plezier!
dinsdag 23 augustus 2011
Long time no write
Jeetje wat is het alweer lang geleden dat ik geschreven heb. Heb het idee dat ik bijna een nieuw blog moet beginnen. Er is alweer een jaar voorbij en wat een jaar.
Allereerst (het zal de meeste niet ontgaan zijn) heb ik in november eindelijk na 6 jaar studie mijn felbegeerde master papiertje op mogen halen. Het was niet de meest makkelijke tijd om dat te doen gezien het jaar wat we prive doorgemaakt hebben, maar dat mocht uiteindelijk de pret niet drukken. Heerlijk genoten van de dag met vrienden en familie en echt bewust mijn diploma binnen gehaald. Om de 8,5 voor mijn scriptie, het boek en de publicatie in het scriptie boekje van school niet te vergeten, Veel om dankbaar voor te zijn.
Tja en dan het eerste studiejaar van de RA opleiding. Moeizaam is denk het beste woord om het jaar te omschrijven. Gelukkig 3 van de 5 tentamens gehaald, maar een heel belangrijk tentamen voor de boeg in september die gaat bepalen of ik aan mijn allerlaatste jaar in de schoolbanken mag beginnen. Aan de ene kant lijkt het me heerlijk om een jaartje rust te hebben en even geen studie aan mijn hoofd te hebben, maar het idee dat ik over een jaar KLAAR ben met mijn studie geeft een nog beter gevoel, dus vanaf deze week weer met mijn neus in de boeken en me voorbereiden op mijn tentamen van 8 of 9 september!
Tja en dan mijn nieuwe baan....wat kan ik erover zeggen?? In één woord? GEWELDIG! Ik geniet elke dag (oke behalve als ik mijn wekker hoor) van zowel het werk, als de collega's, als de klanten, als het gevoel werkelijk iets bij te dragen aan mijn mooie gezin. In een later stadium zal ik er wat meer over vertellen.
Volgende week ga ik buiten werk, studie en gezin nog aan een ander project beginnen en eerlijk gezegd kan ik niet wachten. Vanuit het 'giving back program' heb ik een coachee toegewezen gekregen die ik 2 jaar ga begeleiden en coachen. Volgende week is de kickoff en leer ik hem of haar kennen. Ik kijk er erg naar uit om na al die jaren ploeteren en bikkelen iemand anders in het zadel te kunnen helpen om hetzelfde te bereiken, dus wordt zeker vervolgd.
Nu ga ik lekker mijn bedje opzoeken, want morgen om half zeven gaat die wekker dus weer!
I'll be back....
Allereerst (het zal de meeste niet ontgaan zijn) heb ik in november eindelijk na 6 jaar studie mijn felbegeerde master papiertje op mogen halen. Het was niet de meest makkelijke tijd om dat te doen gezien het jaar wat we prive doorgemaakt hebben, maar dat mocht uiteindelijk de pret niet drukken. Heerlijk genoten van de dag met vrienden en familie en echt bewust mijn diploma binnen gehaald. Om de 8,5 voor mijn scriptie, het boek en de publicatie in het scriptie boekje van school niet te vergeten, Veel om dankbaar voor te zijn.
Tja en dan het eerste studiejaar van de RA opleiding. Moeizaam is denk het beste woord om het jaar te omschrijven. Gelukkig 3 van de 5 tentamens gehaald, maar een heel belangrijk tentamen voor de boeg in september die gaat bepalen of ik aan mijn allerlaatste jaar in de schoolbanken mag beginnen. Aan de ene kant lijkt het me heerlijk om een jaartje rust te hebben en even geen studie aan mijn hoofd te hebben, maar het idee dat ik over een jaar KLAAR ben met mijn studie geeft een nog beter gevoel, dus vanaf deze week weer met mijn neus in de boeken en me voorbereiden op mijn tentamen van 8 of 9 september!
Tja en dan mijn nieuwe baan....wat kan ik erover zeggen?? In één woord? GEWELDIG! Ik geniet elke dag (oke behalve als ik mijn wekker hoor) van zowel het werk, als de collega's, als de klanten, als het gevoel werkelijk iets bij te dragen aan mijn mooie gezin. In een later stadium zal ik er wat meer over vertellen.
Volgende week ga ik buiten werk, studie en gezin nog aan een ander project beginnen en eerlijk gezegd kan ik niet wachten. Vanuit het 'giving back program' heb ik een coachee toegewezen gekregen die ik 2 jaar ga begeleiden en coachen. Volgende week is de kickoff en leer ik hem of haar kennen. Ik kijk er erg naar uit om na al die jaren ploeteren en bikkelen iemand anders in het zadel te kunnen helpen om hetzelfde te bereiken, dus wordt zeker vervolgd.
Nu ga ik lekker mijn bedje opzoeken, want morgen om half zeven gaat die wekker dus weer!
I'll be back....
woensdag 22 september 2010
extreem korte update ;)
Gaat goed. Wordt weer een kort nachtje aangezien mijn scriptie bijna klaar is en ik hem vannacht in wil leveren. Eerste klant gehad. :)....
ik zei toch dat het kort werd....
ik zei toch dat het kort werd....
Abonneren op:
Posts (Atom)